جراحی پلاستیک
25 دی 1404
اگر احساس میکنید که ورم بینیتان نسبت به عمل اول شدیدتر است یا خیلی دیرتر فروکش میکند، نفس عمیقی بکشید و نگران نباشید؛
شما تنها نیستید. این وضعیت یک واکنش کاملاً طبیعی و فیزیولوژیک بدن به جراحی مجدد است و تقریباً تمام بیماران ترمیمی آن را تجربه میکنند.
در جراحی اولیه، بافتها دستنخورده بودند، اما در عمل ترمیمی بینی (Revision Rhinoplasty) جراح با بافتهایی مواجه است که قبلاً برش خوردهاند و سیستم تخلیه لنفاوی آنها تغییر کرده است. به همین دلیل، در حالی که ورم عمل اول حدود یک سال زمان میبرد، ورم ناشی از عمل مجدد ممکن است بین ۱۲ تا ۱۸ ماه (و در پوستهای ضخیم حتی بیشتر) طول بکشد تا کاملاً برطرف شود.
درست است که این زمان طولانی به نظر میرسد، اما شناخت دقیق پروسه ترمیم بافت و راهکارهای اصولی برای کاهش ورم بینی بعد از عمل ثانویه، میتواند این مسیر را برای شما هموارتر و سریعتر کند.
مطالب این مقاله بر اساس جدیدترین پروتکلهای انجمن جراحان پلاستیک و زیبایی تدوین شده است تا شما با اطمینان کامل، دوران نقاهت عمل ترمیمی بینی خود را مدیریت کنید.
بسیاری از بیماران با نگرانی میپرسند که چرا این بار ورم بینیشان بزرگتر و سفتتر است. پاسخ در تفاوتهای ساختاری بافت بینی شما نهفته است.
در عمل اول، جراح با یک آناتومی دستنخورده روبرو بود، اما اکنون شرایط کاملاً متفاوت است. در جراحی ثانویه، گردش خون تغییر کرده و بافتها حساستر شدهاند.
علاوه بر این، مدت زمان جراحی ترمیمی معمولاً طولانیتر از عمل اولیه است. هرچه زمان عمل بیشتر باشد، بافتها مدت بیشتری تحت فشار ابزار جراحی قرار میگیرند. این تروما (Trauma) یا ضربه کنترلشده، باعث واکنش التهابی شدیدتر بدن میشود.
به همین دلیل، مدت زمان ورم عمل ترمیم بینی به طور چشمگیری بیشتر است و صبر و حوصله بیشتری را از سمت شما میطلبد.
سیستم لنفاوی مانند لولهکشی فاضلاب بدن عمل میکند و وظیفه دفع مایعات اضافی و مواد زائد را بر عهده دارد.
در عمل اولیه، این کانالهای میکروسکوپی قطع شدند و ماهها طول کشید تا بازسازی شوند. اکنون در عمل ترمیمی، این مسیرهای بازسازیشده مجدداً قطع میشوند.
علاوه بر برش جدید، بافتهای جوشخورده قدیمی نیز مانند سد عمل میکنند و مانع جریان راحت مایع لنف میشوند.
(ادم / Edema: تجمع مایع میانبافتی که باعث پف کردن ناحیه میشود).
به همین خاطر، مایعات زیر پوست حبس میشوند و زمان بسیار بیشتری نیاز است تا بدن مسیرهای تخلیه جدیدی بسازد.
هر جایی از بدن که بریده شود، با بافت همبند یا همان "اسکار" ترمیم میشود.
در جراحی ترمیمی، جراح باید پوست را از بافت اسکارِ سفت و چسبندهی زیرین جدا کند. این جداسازی (Dissection) بسیار دشوارتر از جدا کردن پوست سالم است و نیاز به دستکاری بیشتری دارد.
این دستکاری مضاعف، التهاب را دوچندان میکند. بافت فیبروز (Fibrosis) یا همان گوشت اضافه داخلی، تمایل دارد دوباره تشکیل شود.
(فیبروز: سفت و ضخیم شدن غیرطبیعی بافت در محل زخم).
در مواردی که این بافتسازی بیش از حد باشد و ورم ناشی از آن بعد از ماهها نخوابد، پزشک ممکن است تزریق کورتون برای کاهش ورم را پیشنهاد دهد تا جلوی سفت شدن دائمی را بگیرد.
در بسیاری از موارد ترمیمی، اسکلت بینی ضعیف شده و نیاز به تقویت دارد.
جراح مجبور است از غضروف گوش (Auricular) یا دنده (Costal) برای بازسازی استفاده کند. ورود این بافتهای جدید به بینی، حجم آن را موقتاً افزایش میدهد.
بدن برای خونرسانی و زنده نگه داشتن این گرافتها، جریان خون را در ناحیه افزایش میدهد که خود باعث قرمزی و ورم میشود.
همچنین پوست باید خود را با اسکلت جدید و بزرگتر تطبیق دهد (Re-draping)، که این کشش پوست نیز پروسه فروکش کردن ورم را کندتر میکند.
داشتن یک نقشه راه زمانی، بزرگترین کمک روانی برای شماست.
باید بپذیرید که روند بهبودی خطی نیست. روزهایی احساس میکنید بینیتان عالی است و روزهایی دیگر ورم کرده به نظر میرسد.
این نوسانات کاملاً طبیعی است. درک دقیق مراحل زیر به شما کمک میکند تا نگرانیهای بیمورد را کنار بگذارید و صبورانه منتظر نتیجه نهایی بمانید.
در ادامه، تفاوت زمانی بین عمل اول و دوم را بررسی میکنیم.
هفته اول سختترین مرحله است. صورت ممکن است متورم شود و کبودی (Ecchymosis) زیر چشمها گسترش یابد.
پس از برداشتن اسپلینت (گچ بینی) در روز هفتم، بینی بسیار پهن به نظر میرسد. نترسید؛ این فرم واقعی بینی شما نیست، بلکه فشار مایعات زیر پوست است.
تا پایان ماه اول، حدود ۶۰ درصد از ورم حاد فروکش میکند، اما نوک بینی همچنان سفت و بیحس باقی میماند.
در این مرحله، فرم کلی بینی شروع به نمایان شدن میکند.
پشت بینی (Dorsum) باریکتر میشود، اما نوک بینی هنوز بزرگ است. تجربه بیماران نشان میدهد که در این ماهها، ورم صبحگاهی بسیار شایع است.
به دلیل دراز کشیدن در شب، مایعات در صورت جمع میشوند. این ورم معمولاً تا ظهر کاهش مییابد. رعایت رژیم کمنمک در این دوره حیاتی است.
اینجاست که تفاوت ورم عمل اول و دوم مشخص میشود.
در عمل اولیه، پرونده ورم در یک سال بسته میشود. اما در عمل ترمیمی، ورمهای میکروسکوپی در بافتهای عمقی و نوک بینی تا سال دوم باقی میمانند.
ظرافتهای نهایی و زاویهسازیها (Definition) تازه در ماه هجدهم خود را نشان میدهند. پس زود قضاوت نکنید.
برای درک بهتر تفاوت ورم عمل اول و دوم، به جدول زیر دقت کنید:
|
مرحله بهبودی |
جراحی اولیه (Primary) |
جراحی ترمیمی (Revision) |
|
اوج ورم و کبودی |
۳ تا ۵ روز اول |
۵ تا ۱۴ روز اول |
|
زمان برداشتن چسب |
۱ تا ۲ ماه |
۲ تا ۴ ماه (بسته به نظر جراح) |
|
ظاهر شدن فرم تقریبی |
ماه سوم |
ماه ششم تا هشتم |
|
نرمی نوک بینی |
ماه ششم تا نهم |
ماه دوازدهم تا هجدهم |
|
نتیجه نهایی و قطعی |
۱۲ ماه |
۱۸ تا ۲۴ ماه |
حالا که میدانید این پروسه زمانبر است، نباید دست روی دست بگذارید. با رعایت چند اصل ساده اما حیاتی، میتوانید سرعت بهبودی را دوچندان کنید.
کنترل التهاب در خانه، مکمل کار جراح در اتاق عمل است. در ادامه موثرترین روشهای غیرتهاجمی را بررسی میکنیم.
سدیم (نمک) دشمن شماره یک شماست. نمک مانند آهنربا عمل کرده و آب را در بافتهای صورت حبس میکند.
تا دو ماه اول، نمکپاش را از سر سفره حذف کنید و دور غذاهای فرآوری شده (سوسیس، کالباس، کنسروها) خط قرمز بکشید.
در عوض، مصرف آناناس تازه و آب کرفس را افزایش دهید. آناناس حاوی آنزیمی به نام بروملئین (Bromelain) است که خاصیت ضدالتهابی قوی دارد و کبودی را سریعتر محو میکند.
(بروملئین: آنزیمی گیاهی که پروتئینهای التهابزا را تجزیه کرده و ورم را کاهش میدهد).
چسب زدن در جراحی مجدد، فقط برای هشدار به اطرافیان نیست؛ بلکه یک اقدام درمانی جدی است.
پوست بینی در عمل دوم نازکتر و حساستر شده و برای چسبیدن مجدد به اسکلت زیرین (Redraping) نیاز به کمک خارجی دارد.
فشار ملایم چسب، فضای مرده بین پوست و غضروف را میبندد و مانع تجمع مایع میشود. این کار بهویژه برای کنترل ورم نوک بینی بعد از عمل ترمیمی که لجبازترین نوع ورم است، حیاتی میباشد.
برخلاف عمل اول، در موارد ترمیمی پزشکان توصیه میکنند چسب زدن شبانه را تا ۳ الی ۴ ماه ادامه دهید.
جاذبه زمین میتواند بهترین دوست یا بدترین دشمن شما باشد.
وقتی صاف دراز میکشید، مایعات در سر و صورت جمع میشوند. حتماً هنگام خواب از دو بالش استفاده کنید تا سرتان بالاتر از سطح قلب قرار گیرد.
این شیب ملایم به تخلیه خون و لنف از ناحیه صورت کمک میکند. همچنین از خم کردن طولانی سر (مثلاً هنگام کار با گوشی) پرهیز کنید. پیادهروی سبک جریان خون را بهبود میبخشد، اما ورزشهای سنگین که ضربان قلب را بالا میبرند، ورم را بازمیگردانند.
گاهی اوقات بافتهای بینی لجبازی میکنند و حتی با رعایت دقیق رژیم غذایی و چسب زدن بینی بعد از عمل مجدد، ورم در نواحی خاصی باقی میماند.
در این شرایط، صبر کردن دیگر جایز نیست و جراح باید با مداخلات پزشکی وارد عمل شود. این اقدامات تخصصی هستند و هدفشان شکستن چرخه التهاب و جلوگیری از بدشکل شدن دائمی بینی است.
توجه داشته باشید که تشخیص زمان مناسب برای این کارها، فقط و فقط بر عهده جراح شماست و اصرار بیجا برای انجام آنها میتواند نتیجه عکس داشته باشد.
یکی از رایجترین سلاحهای جراحان برای مبارزه با ورم موضعی، آمپول تریامسینولون است.
اگر بعد از گذشت ۱ تا ۲ ماه، ورم در ناحیه بالای نوک بینی (Supratip) سفت بماند و خطر ایجاد "قوز نرم" یا افتادگی نوک بینی حس شود، پزشک تزریق را پیشنهاد میدهد.
این دارو با غلظتهای بسیار پایین و کنترلشده تزریق میشود تا از نازک شدن پوست (Atrophy) یا تغییر رنگ آن جلوگیری شود. تجربه نشان داده است که تزریق به موقع میتواند تا ۵۰٪ از ورم بافت نرم را در عرض چند هفته از بین ببرد.
ماساژ در عمل ترمیمی با عمل اول تفاوتهای اساسی دارد.
به دلیل وجود پیوندهای غضروفی (Grafts) که ممکن است هنوز کاملاً فیکس نشده باشند، ماساژ خودسرانه میتواند باعث جابجایی غضروفها و کج شدن بینی شود.
معمولاً پزشک در جلسات معاینه، با تکنیکهای خاصی فشار کنترلشدهای را به دیوارههای بینی وارد میکند تا مایع لنف محبوس شده را به سمت گرههای لنفاوی گردن هدایت کند.
هرگز بدون آموزش و اجازه صریح جراح، بینی خود را ماساژ ندهید.
مهمترین چالش در ماههای بعد از عمل، تشخیص جنس برجستگیهاست.
آیا این برجستگی مایع است یا گوشت اضافه؟ ورم (Edema) با فشار انگشت فرو میرود و بعد برمیگردد، اما فیبروز (Fibrosis) بافتی سفت، لاستیکی و غیرقابل انعطاف است.
اگر بدن شما تمایل به ساخت بافت اسکار زیاد دارد، ممکن است زیر پوست بینی لایهای ضخیم ایجاد شود که فرم ظریف بینی را بپوشاند. در این موارد، درمانهای دارویی یا حتی تزریق آنزیمهای خاص برای نرم کردن بافت ضروری است.
تا اینجا درباره روندهای طبیعی صحبت کردیم، اما گاهی بدن مسیر دیگری را طی میکند که نیاز به مداخله فوری دارد.
تشخیص مرز بین "التهاب سالم" و "عفونت خطرناک" حیاتی است. اگر علائم زیر را مشاهده کردید، ساعت را چک نکنید و فوراً با جراح خود تماس بگیرید. اینها نشانههای ورم طبیعی نیستند.
توجه داشته باشید که هرگونه عفونت کنترلنشده، باعث تولید بیش از حد بافت اسکار میشود.
این اتفاق، پروسه درمان فیبروز و ورم را در آینده بسیار پیچیده و دشوار خواهد کرد. پس درمان سریع عفونت، بهترین راه برای پیشگیری از مشکلات بعدی است.
مسیر زیبایی در جراحی ترمیمی، یک دو ماراتن است نه یک مسابقه سرعت.
مهمترین ابزار شما در این دوران، آینه نیست، بلکه «صبر» است. به یاد داشته باشید که آنچه امروز در آینه میبینید، فرم نهایی بینی شما نیست.
تورمهای نامتقارن، سفتی نوک بینی و تغییرات روزانه، همگی بخشی از پروسه مهندسی مجدد بافتهای صورت شما هستند.
بدن شما در حال بازسازی مسیرهای حیاتی خود است؛ پس به آن فرصت دهید تا معماری جدیدش را تثبیت کند. عجله در قضاوت، فقط استرس شما را زیاد میکند که خود دشمن بهبودی است.
اجازه دهید زمان، هنرمندانه کار خود را تکمیل کند.
اگر نگران روند بهبودی یا ورم نامتقارن خود هستید و نیاز به اطمینان خاطر دارید، تیم تخصصی هیلیفا در کنار شماست.
برای بررسی وضعیت بینی و معرفی برترین جراحان ترمیمی جهت معاینه دقیق بافت نرم، همین حالا با ما در ارتباط باشید.
پـر بـازدیـد تـرین مطـالب
دسته بندی نشده
12 آبان 1404
کلوملا، بخش میانی بینی، به شکلها و ویژگیهای مختلفی تقسیم میشود و تغییرات ...
نفر این مقاله را مطالعه کردند.
دسته بندی نشده
28 فروردین 1404
هماتوم سپتوم بینی: تجمع خون بین تیغه و مخاط بینی در اثر ضربه، جراحی یا بیما ...
نفر این مقاله را مطالعه کردند.
این عدم تقارن کاملاً طبیعی است و معمولاً به دلیل تفاوت در شدت تراش و دستکاری بافتها در دو سمت بینی یا نحوه خوابیدن شما ایجاد میشود که به مرور یکدست خواهد شد.
خیر، ورم مایع (ادم) واکنشی موقت است که نهایتاً طی ۱۸ تا ۲۴ ماه کاملاً جذب میشود؛ اگر سفتی بیش از این مدت ماندگار شد، احتمالاً بافت فیبروز است که درمان جداگانه دارد.
نظـــرات مخاطبـــان
امتیـــاز دهیـــد!
0