-
13 خرداد 1404
یکی از راهکارهای مؤثر برای درمان ناهنجاریهای دندان و فک، استفاده از یکی از راهکارهای مؤثر برای درمان ناهنجاریهای دندان و فک، استفاده از ارتودنسی است. ارتودنسی ثابت و متحرک دو روش مفید برای درمان این نوع از ناهنجاری محسوب شده و با کمک آنها، علاوه بر بهبود شرایط سلامت دهان و دندان، زیبایی صورت نیز تضمین میشود.
یکی از سؤالاتی که برای افراد متقاضی استفاده از این درمان پیش میآید، وجود تفاوتهای بین ارتودنسی ثابت و متحرک و اینکه ارتودنسی ثابت بهتر است یا متحرک؟ با آگاهی از این موضوع میتوان روش مناسب را برای حل مشکل به هم ریختگی دندان انتخاب کرد. در ادامه به مزایا، تفاوت ارتودنسی ثابت و متحرک و معایب این دو روش خواهیم پرداخت.
ارتودنسی ثابت شامل براکتهای فلزی همراه با سیم برای قرارگیری روی دندانها در یک فک یا هر دو فک است که توسط دندانپزشک متخصص ارتودنسی برای درمان مورد استفاده قرار میگیرد. بریسهای ثابت در طول دوره درمان غیر قابل حرکت بوده و امکان جابجایی آنها وجود ندارد. در اطراف براکت نوعی کش های رنگی به نام اورینگ قرار داده میشوند که در زمان چکاپ ماهانه تعویض خواهند شد.
در زمان استفاده از درمان ارتودنسی ثابت، افراد باید به طور ماهانه به دندانپزشک مراجعه کرده و میزان حرکت دندان ها را بررسی کنند. در طول دوره درمان نیز توجه به بهداشت دهان و دندان بسیار اهمیت دارد. اغلب دندانپزشک متخصص ارتودنسی از این روش درمانی برای دندانهای دارای به هم ریختگی شدید و مرتب کردن آنها از ریشه استفاده میکند. از طرفی در این روش اختیار بیشتری برای ارائه راهکارهای درمانی توسط دندانپزشک وجود داشته و به همین دلیل نتیجه مطلوبتری نیز حاصل میشود.
در این روش اجزای ارتودنسی با کمک دستگاههای مخصوص به شکل نگین روی دندان بیمار چسبانده شده و دیگر امکان حرکت آنها وجود ندارد. از طریق فشار سیم و اجزای دیگر به دندان به هم ریختگی آنها نیز در طول دوره، درمان خواهد شد.
همانطور که از نام ارتودنسی متحرک پیداست، در این نوع درمان از بریسهای متحرک استفاده میشود. متخصص دندانپزشکی پس از بررسی دندانها و شرایط به هم ریختگی، از ارتودنسی متحرک برای ایجاد نظم و هماهنگی بین آنها استفاده خواهد کرد. متحرک بودن بریس به معنی خارج کردن آن از دهان و استفاده از آن در زمان دلخواه نیست. این بریسها باید به صورت ۲۴ ساعته درون دهان قرار گرفته و تنها در هنگام خوردن غذا میتوان آن ها را خارج کرد. در غیر این صورت تأثیر بسزایی نخواهند داشت.
ارتودنسی متحرک با وارد کردن فشار به دندان آنها را به محل ایده آل خود منتقل خواهد کرد که تفاوت ارتودنسی ثابت و متحرک محسوب میشود. هر کدام از سینی های مربوط به دندان باید به طور مرتب و هر چند هفته یک بار تعویض شوند. سینیهای مربوط به اول دوره درمان با اواخر دوره با یکدیگر متفاوت خواهند بود. زیرا قالب آنها بر حسب موقعیت دندانها در طول روند درمان ساخته میشوند.
مهمترین فرق ارتودنسی متحرک و ثابت توانایی یا عدم توانایی جابجایی بریس ها یا خارج کردن آن از دهان است. در ادامه به تفاوتهای بیشتر این دو نوع روش درمانی خواهیم پرداخت.
یکی از موارد بارز در تفاوت ارتودنسی ثابت با متحرک، میزان تأثیر آن ها در اصلاح بهم ریختگی دندان است. ارتودنسی متحرک اغلب برای اصلاح جزئی موقعیت دندان ها و هماهنگی بین آنها به کار میرود. در حالی که ارتودنسی ثابت علاوه بر رفع مشکلات عمده، ناهنجاری های شدید دندانی را درمان خواهد کرد.
در ارتودنسی ثابت از سیمهای فولادی یا طلایی همراه با براکتهای سرامیکی یا فلزی برای حرکت دادن دندانها استفاده میشود. استفاده در حالی که ارتودنسی متحرک از نوعی پلاستیک منعطف ساخته شده و قابلیت خارج کردن براکت ها از دهان وجود دارد. دندانپزشک متخصص در ارتودنسی متحرک نیاز به قالبگیری تمام دندانها داشته و براکت ها نیز بر اساس این اندازهگیری ساخته میشوند.
طول دوره درمان در زمان استفاده از ارتودنسی ثابت، از قبل مشخص بوده و یک بازه زمانی یک الی دو ساله است. در حالیکه طول درمان در زمان استفاده از ارتودنسی متحرک به تعهد فرد برای استفاده منظم از اینویزلاین ها بستگی داشته و ممکن است نسبت به روش ثابت بیشتر باشد.
دیگر تفاوت ارتودنسی ثابت و متحرک، مدیریت درمان است. دندانپزشک متخصص در زمان استفاده از ارتودنسی ثابت، کنترل بیشتری بر روند درمان خواهد داشت. اما در زمان استفاده از براکتهای متحرک، کنترل درمان به دلیل وابسته بودن به تعهد شخص و استفاده منظم از براکتها ممکن است دشوارتر شود.
شرایط دندان بیمار نیز میتواند روی انتخاب درمان مؤثر باشد. ارتودنسی ثابت برای تمامی شرایط از قبیل ناهماهنگی شدید، ازدحام دندانها و مشکلات بایت کاربرد دارد. در حالی که ارتودنسی متحرک برای شرایط خفیف تا متوسط دندانی مانند بی نظمی جزئی در بایت و یا شکافهای دندانی ایده آل است.
به دلیل فشار مداوم براکت ها در ارتودنسی ثابت، اثربخشی این نوع درمان نیز بیشتر است. در حالی که میزان اثرگذاری در ارتودنسی متحرک به نحوه استفاده و پوشیدن مداوم فرد وابسته است.
در ارتودنسی ثابت فرد باید وقت زیادی صرف نگهداری مراقبت از براکتها و تمیز کردن آن از غذاهای گیرکرده کند. در حالی که براکتهای متحرک را میتوان در زمان خوردن یا آشامیدن برداشت. همچنین شستن و تمیز کردن آنها نیز آسانتر است.
اغلب براکتهای ارتودنسی ثابت با سیم به دندانها متصل هستند. تنها مدل اینگونیال به صورت نامرئی مورد استفاده قرار میگیرد. اما ارتودنسی متحرک کاملاً به صورت نامرئی ساخته خواهند شد.
هزینه ساخت بریسها در مورد ارتودنسی ثابت با توجه به مواد به کار رفته متفاوت بوده و در اغلب موارد از ارتودنسی متحرک بیشتر میشود. ساخت براکت در ارتودنسی متحرک نیز به جنس براکتها بستگی داشته و هزینه آن ممکن است با هزینه ارتودنسی ثابت یکسان باشد.
-
4 اردیبهشت 1404
کلوملا، بخش میانی بینی، به شکلها و ویژگیهای مختلفی تقسیم میشود و تغییرات ...
نفر این مقاله را مطالعه کردند.
-
28 فروردین 1404
هماتوم سپتوم بینی: تجمع خون بین تیغه و مخاط بینی در اثر ضربه، جراحی یا بیما ...
نفر این مقاله را مطالعه کردند.
نظـــرات مخاطبـــان
امتیـــاز دهیـــد!
0