-
17 خرداد 1404
آیا تا به حال به این فکر کردهاید که چرا برخی افراد دندانهایی صاف و مرتب دارند، در حالی که برخی دیگر با نامنظمی دندانهایشان دستوپنجه نرم میکنند؟ آیا روشهای اصلاح ناهنجاریهای دندانی تنها به سیمکشیهای فلزی محدود میشوند؟ انواع ارتودنسی دندان راهکارهایی علمی و پیشرفته برای درمان مشکلات نامرتبی دندان و فک ارائه میدهند که بسته به نیاز هر فرد، متفاوت هستند
آیا تا به حال به این فکر کردهاید که چرا برخی افراد دندانهایی صاف و مرتب دارند، در حالی که برخی دیگر با نامنظمی دندانهایشان دستوپنجه نرم میکنند؟ آیا روشهای اصلاح ناهنجاریهای دندانی تنها به سیمکشیهای فلزی محدود میشوند؟ انواع ارتودنسی دندان راهکارهایی علمی و پیشرفته برای درمان مشکلات نامرتبی دندان و فک ارائه میدهند که بسته به نیاز هر فرد، متفاوت هستند.
در این مقاله، با بررسی انواع ارتودنسی دندان، مزایا و معایب هر روش و عواملی که در انتخاب نوع درمان تاثیرگذارند، به شما کمک میکنیم تا مناسبترین گزینه را برای اصلاح طرح لبخند خود پیدا کنید.
ارتودنسی ثابت یکی از رایجترین و موثرترین روشها برای اصلاح ناهنجاریهای دندانی است. در این روش، براکتها با استفاده از مواد مخصوص به سطح دندان چسبانده می شود و با کمک سیمهای فلزی، نیروی مداومی به دندانها وارد میشود تا به تدریج در جایگاه صحیح خود قرار بگیرند.
برخلاف ارتودنسی متحرک که امکان خارج کردن دستگاه از دهان وجود دارد، ارتودنسی ثابت در طول دوره درمان بهطور دائمی روی دندانها باقی میماند. این روش برای اصلاح طیف وسیعی از مشکلات دندانی مانند شلوغی دندانها، فاصلههای نامناسب، مالاکلوژن (مشکلات بایت) و سایر نامرتبیهای دندان کاربرد دارد.
ارتودنسی ثابت شامل چندین نوع براکت مختلف است که هرکدام ویژگیها، مزایا و معایب خاص خود را دارند. در ادامه، انواع براکتهای ارتودنسی ثابت را بررسی می کنیم.
براکت فلزی یکی از قدیمیترین و همچنان رایجترین روشهای ارتودنسی ثابت است. این نوع براکتها از جنس فولاد ضدزنگ تولید می شود و به وسیله چسبهای مخصوص به سطح دندان متصل میشوند. سیمهای ارتودنسی از میان این براکتها عبور کرده و با اعمال فشار، به تدریج دندانها را در موقعیت مناسب خود قرار میدهند.
استحکام و دوام بالا: براکتهای فلزی در برابر فشار ناشی از جویدن و گاز زدن مقاوم هستند و احتمال شکستگی آنها کمتر است.
موثرترین گزینه برای انواع مشکلات دندانی: این روش برای درمان طیف گستردهای از مشکلات دندانی و فکی از جمله کج بودن دندانها، شلوغی، فاصلههای زیاد و مشکلات بایت استفاده میشود.
سرعت بالاتر در درمان: در مقایسه با برخی روشهای دیگر، براکت فلزی میتواند مدت درمان را کاهش دهد، زیرا قدرت جابهجایی دندانها در این روش بیشتر است.
هزینه کمتر نسبت به سایر روشها: براکتهای فلزی معمولا ارزانتر از انواع دیگر ارتودنسی دندان مانند سرامیکی یا لینگوال هستند.
ظاهر نامطلوب: از آنجایی که براکتهای فلزی روی سطح دندانها قرار میگیرند، هنگام لبخند به وضوح مشاهده میشوند که ممکن است برای برخی افراد ناخوشایند باشد.
احتمال ایجاد زخم در دهان: در روزهای ابتدایی استفاده، براکتها ممکن است به لبها و داخل دهان آسیب زده و باعث زخم شوند.
نیاز به رعایت بهداشت دقیقتر: براکتهای فلزی محل مناسبی برای تجمع مواد غذایی و پلاکهای دندانی هستند، بنابراین بیمار باید از نخ دندان مخصوص ارتودنسی و مسواکهای ویژه برای حفظ بهداشت دهان استفاده کند.
براکتهای سرامیکی همانند براکتهای فلزی عمل میکنند، اما از مواد شفاف یا همرنگ دندان تولید می شوند که باعث میشود کمتر مشاهده شوند. به همین دلیل، این نوع ارتودنسی دندان برای افرادی که به زیبایی ظاهری خود اهمیت زیادی میدهند، گزینه مناسبی محسوب میشود.
ظاهر طبیعیتر: از آنجا که این براکتها همرنگ دندان هستند، کمتر جلب توجه میکنند و لبخند بیمار در طول درمان طبیعیتر به نظر میرسد.
عملکرد مشابه با براکت فلزی: این نوع ارتودنسی دندان همان کارایی براکتهای فلزی را دارد و میتواند مشکلات شدید دندانی را اصلاح کند.
هزینه بالاتر: این نوع براکت گرانتر از براکتهای فلزی است.
شکنندگی بیشتر: براکتهای سرامیکی نسبت به فلزی شکنندهتر هستند و احتمال شکستگی آنها در اثر فشار زیاد وجود دارد.
احتمال تغییر رنگ: مصرف مواد غذایی رنگدار مانند قهوه، چای و برخی ادویهها میتواند باعث تغییر رنگ براکتهای سرامیکی شود.
در این روش، براکتها به جای سطح جلویی، در پشت دندانها قرار میگیرند. ارتودنسی لینگوال یکی از روشهای مدرن ارتودنسی دندان است که از دید دیگران مخفی میماند و برای افرادی که نمیخواهند براکتهایشان مشاهده شود، انتخاب ایدهآلی محسوب میشود.
کاملا نامرئی: از آنجا که براکتها پشت دندان نصب میشوند، در هنگام لبخند قابل مشاهده نیستند.
کارایی مشابه با براکتهای معمولی: این روش میتواند مشکلات مختلف دندانی را اصلاح کند.
هزینه بالا: این نوع ارتودنسی از جمله گرانترین روشهای درمانی محسوب میشود.
مشکل در صحبت کردن و غذا خوردن: در روزهای اول، ممکن است بیمار در تلفظ برخی حروف و جویدن غذا دچار مشکل شود.
سختی در تمیز کردن دندانها: به دلیل محل قرارگیری براکتها، رعایت بهداشت دهان و دندان دشوارتر است.
این روش، نوعی ارتودنسی ثابت است که نیازی به کشهای ارتودنسی ندارد. در این روش، براکتها به گونهای طراحی شدهاند که سیمهای ارتودنسی بهصورت خودکار در آنها تنظیم میشوند.
کاهش درد و ناراحتی: به دلیل کاهش اصطکاک بین براکت و سیم، فشار روی دندانها کمتر است.
مدت زمان درمان کوتاهتر: در برخی بیماران، ارتودنسی دیمون ممکن است سریعتر از روشهای سنتی عمل کند.
هزینه بالا: این روش گرانتر از براکتهای فلزی معمولی است.
ممکن است برای همه بیماران مناسب نباشد: در برخی ناهنجاریهای شدید، ممکن است به درمانهای مکمل نیاز باشد.
این نوع ارتودنسی معمولا برای اصلاح مشکلات فکی، بهویژه در کودکان و نوجوانان استفاده میشود. دستگاههای فانکشنال ثابت به دندانها متصل و باعث هدایت رشد فک به سمت صحیح میشوند.
اصلاح مشکلات فکی در سنین رشد: بهترین زمان استفاده از این روش در دوران کودکی و نوجوانی است.
افزایش تاثیرگذاری: برخلاف ارتودنسی فانکشنال متحرک، بیمار نمیتواند دستگاه را از دهان خارج کند که باعث افزایش تاثیرگذاری درمان میشود.
احتمال ایجاد ناراحتی در ابتدا: بیمار ممکن است در روزهای اول کمی احساس ناراحتی و محدودیت در حرکت فک داشته باشد.
عدم تاثیرگذاری در بزرگسالان: این روش معمولا برای اصلاح ناهنجاریهای فکی در بزرگسالان چندان موثر نیست.
ارتودنسی متحرک یکی از روشهای پرکاربرد در انواع ارتودنسی دندان است که برخلاف ارتودنسی ثابت، قابلیت خارج کردن دستگاه از دهان را دارد. این روش معمولا در درمان مشکلات خفیف تا متوسط دندانی و اصلاح ناهنجاریهای فکی به کار میرود. همچنین، پس از درمان با ارتودنسی ثابت، از برخی دستگاههای متحرک مانند ریتینرها برای حفظ نتایج بهدستآمده استفاده میشود.
دستگاههای ارتودنسی متحرک شامل مدلهای مختلفی مانند الاینر شفاف، ارتودنسی فانکشنال متحرک، هدگیر، پالاتال اکسپندر و فضا نگهدارنده دندان هستند که هرکدام کاربرد خاص خود را دارند. در ادامه، این روشها را بررسی میکنیم.
یکی از پیشرفتهترین انواع ارتودنسی متحرک، الاینرهای شفاف یا اینویزالاین هستند. این دستگاهها از پلاستیک شفاف و مخصوص تولید می شود و روی دندانها قرار میگیرند تا بهتدریج آنها را به موقعیت صحیح هدایت کنند.
نامرئی بودن: به دلیل شفافیت، هنگام لبخند تقریبا قابلمشاهده نیست.
راحتی در استفاده: فاقد سیم و براکت است، بنابراین باعث زخم در دهان نمیشود.
امکان خارج کردن هنگام غذا خوردن: برخلاف براکتهای ثابت، بیمار میتواند هنگام غذا خوردن یا استفاده از مسواک، دستگاه را از دهان خارج کند.
بهداشت دهان آسانتر: بیمار بهراحتی میتواند مسواک بزند و نخ دندان بکشد.
محدودیت در اصلاح مشکلات شدید دندانی: این روش بیشتر برای مشکلات خفیف تا متوسط کاربرد دارد.
نیاز به تعهد بیمار: بیمار باید روزانه ۲۰ تا ۲۲ ساعت از دستگاه استفاده کند؛ در غیر این صورت، نتیجه مطلوب حاصل نخواهد شد.
هزینه بالا: این روش معمولا گرانتر از ارتودنسی ثابت است.
ارتودنسی فانکشنال متحرک نوعی دستگاه متحرک است که برای اصلاح مشکلات فکی، بهویژه در سنین رشد استفاده میشود. این روش با تاثیر بر عضلات، رشد استخوان فک را هدایت میکند و برای بیمارانی که فک بالا یا پایین آنها جلو یا عقبتر از حد طبیعی است، کاربرد دارد.
اصلاح ناهنجاریهای فکی بدون جراحی: اگر در سن مناسب استفاده شود، میتواند مشکلات فکی را بدون نیاز به جراحی برطرف کند.
قابلیت خارج کردن دستگاه: بیمار میتواند هنگام غذا خوردن و استفاده از مسواک آن را از دهان خارج کند.
کاهش نیاز به درمانهای پیچیدهتر در آینده: در صورت استفاده در کودکی، ممکن است نیاز به جراحی فک در بزرگسالی کاهش یابد.
نیاز به همکاری بیمار: اگر بیمار از دستگاه بهطور مداوم استفاده نکند، تاثیر آن کاهش مییابد.
احساس ناراحتی اولیه: ممکن است در روزهای اول، بیمار احساس ناراحتی یا مشکل در صحبت کردن داشته باشد.
پس از پایان درمان، استفاده از ریتینر ضروری است تا از بازگشت دندانها به موقعیت قبلی جلوگیری شود.
ریتینر متحرک: بهراحتی از دهان خارج میشود و برای حفظ نتایج درمان ارتودنسی استفاده میشود.
ریتینر ثابت: سیم نازکی است که پشت دندانهای جلویی چسبانده میشود و مانع از حرکت مجدد آنها میشود.
هدگیر یکی از انواع ارتودنسی متحرک است که بیشتر برای اصلاح مشکلات شدید رشد فک استفاده میشود. این دستگاه از یک بخش داخلی که داخل دهان قرار میگیرد و یک بخش خارجی که روی سر یا پشت گردن بسته میشود، تشکیل می شود.
پالاتال اکسپندر یک دستگاه ارتودنسی متحرک است که برای گسترش عرض فک بالا در بیمارانی که دچار تنگی در این ناحیه هستند، استفاده میشود.
این دستگاه زمانی استفاده میشود که کودک یکی از دندانهای شیری خود را زودتر از موعد از دست بدهد. فضا نگهدار مانع از حرکت دندانهای کناری به سمت فضای خالی شده و از نامرتبی دندانهای دائمی جلوگیری میکند.
ثابت: به دندانهای مجاور متصل میشود و فقط دندانپزشک میتواند آن را خارج کند.
متحرک: بیمار میتواند هنگام غذا خوردن یا استفاده از مسواک، آن را از دهان خارج کند.
برخی از بیماران به دنبال روشهایی برای اصلاح سریع نامرتبی دندانها هستند. ارتودنسی کوتاه مدت معمولا شامل درمانهایی مانند براکتهای سریع، ارتودنسی نامرئی و برخی از انواع الاینرها است.
راحتی در استفاده: بیمار میتواند دستگاه را هنگام غذا خوردن و استفاده از مسواک از دهان خارج کند.
حفظ بهداشت بهتر دهان و دندان: برخلاف ارتودنسی ثابت، تمیز کردن دندانها آسانتر است.
گزینههای نامرئی مانند الاینر شفاف: برای کسانی که از ظاهر براکتهای فلزی خوششان نمیآید، گزینه مناسبی است.
کمتر بودن درد و فشار روی دندانها: در مقایسه با ارتودنسی ثابت، میزان فشار کمتری به دندانها وارد میشود.
نیاز به همکاری بیمار: اگر بیمار دستگاه را طبق دستور پزشک استفاده نکند، درمان به درستی پیش نخواهد رفت.
تاثیر کمتر در مشکلات شدید دندانی: در ناهنجاریهای شدید، ممکن است ارتودنسی ثابت گزینه بهتری باشد.
احتمال گم شدگی یا آسیب دیدگی دستگاه: از آنجایی که متحرک است، احتمال گم یا شکستگی آن وجود دارد.
ارتودنسی متحرک یکی از روشهای پرکاربرد در انواع ارتودنسی دندان است که در بسیاری از موارد، جایگزین مناسبی برای ارتودنسی ثابت محسوب میشود.
این روش یکی از جدیدترین روشهای درمان ناهنجاریهای دندانی است که در دسته انواع ارتودنسی دندان قرار میگیرد. ارتودنسی نامرئی بهویژه برای افرادی که به ظاهر لبخند خود در طول درمان اهمیت زیادی میدهند، محبوب است. برخلاف براکتهای فلزی که بهوضوح قابلمشاهده هستند، ارتودنسی نامرئی از مواد شفاف و یا تکنیکهای خاصی استفاده میکند که کمتر به چشم میآیند.
این نوع ارتودنسی دندان معمولا در قالب الاینرهای شفاف (اینویزالاین)، براکتهای سرامیکی همرنگ دندان و براکتهای لینگوال (پشت دندانی) ارائه میشود. هرکدام از این روشها ویژگیهای خاص خود را دارند، اما همه آنها با هدف کاهش دیده شدن دستگاه ارتودنسی طراحی شدهاند.
ظاهر زیبا و نامحسوس: یکی از مهمترین دلایلی که بیماران ارتودنسی نامرئی را انتخاب میکنند، زیبایی ظاهری آن است. برخلاف براکتهای فلزی که هنگام لبخند کاملا مشخص هستند، این روش تاثیر چندانی بر ظاهر بیمار ندارد و به همین دلیل، گزینهای محبوب در بین بزرگسالان و افراد شاغل محسوب میشود.
راحتی بیشتر نسبت به ارتودنسی ثابت: الاینرهای شفاف فاقد سیم و براکتهای فلزی هستند و در نتیجه، زخم و تحریک لثه و گونه که در ارتودنسی سنتی شایع است، در این روش مشاهده نمیشود.
امکان خارج کردن دستگاه هنگام غذا خوردن و مسواک زدن: در روش ارتودنسی نامرئی متحرک، بیمار میتواند هنگام غذا خوردن و تمیز کردن دندانها، دستگاه را از دهان خارج کند. این ویژگی باعث میشود که بیمار محدودیتی در رژیم غذایی نداشته باشد و بتواند بهداشت دهان را بهراحتی رعایت کند.
کاهش خطر پوسیدگی دندان و بیماریهای لثه: چون دستگاه قابل برداشت است، بیمار میتواند دندانهای خود را بهطور کامل مسواک بزند و نخ دندان بکشد. در مقابل، در ارتودنسی ثابت، تجمع مواد غذایی اطراف براکتها میتواند منجر به پوسیدگی دندان و مشکلات لثه شود.
عدم نیاز به مراجعات مکرر به متخصص ارتودنسی: در الاینرهای شفاف، بیمار مجموعهای از پلاکهای متحرک دریافت میکند که هرچند هفته یکبار تعویض میشوند. این مسئله نیاز به تنظیم مداوم براکتها را کاهش میدهد و تعداد جلسات مراجعه به متخصص ارتودنسی کمتر خواهد بود.
محدودیت در درمان مشکلات شدید دندانی: یکی از مهمترین معایب ارتودنسی نامرئی این است که نمیتواند تمام مشکلات پیچیده ارتودنسی، مانند چرخش شدید دندانها، ناهنجاریهای شدید فکی و ازدحام بیش از حد دندانها را اصلاح کند. در چنین مواردی، روشهای ارتودنسی ثابت گزینه بهتری خواهند بود.
هزینه بالاتر نسبت به ارتودنسی سنتی: ارتودنسی نامرئی، مخصوصا اینویزالاین، به دلیل طراحی سفارشی و استفاده از تکنولوژی پیشرفته، معمولا گرانتر از ارتودنسی ثابت فلزی است. این مسئله باعث میشود که برخی بیماران به دلیل هزینه بالا، این روش را انتخاب نکنند.
امکان گم شدگی یا آسیب دستگاه: در روش الاینرهای شفاف، بیمار میتواند دستگاه را از دهان خارج کند، اما این مسئله گاهی منجر به گم شدن یا آسیب دیدن پلاکها میشود. همچنین، برخی بیماران ممکن است فراموش کنند که آن را مجددا در دهان بگذارند، که این امر روند درمان را مختل خواهد کرد.
تاثیرگذاری کمتر در اصلاح بایت و مشکلات فک: در حالی که ارتودنسی ثابت میتواند فشار مداوم و دقیقی روی دندانها و فک اعمال کند، برخی از انواع ارتودنسی نامرئی ممکن است در اصلاح مشکلات شدید بایت و ناهنجاریهای فکی کارایی لازم را نداشته باشند.
انتخاب بهترین نوع ارتودنسی دندان به عوامل مختلفی مانند نوع و شدت نامرتبی دندانها، سن بیمار، نیازهای زیبایی، هزینه و توصیه متخصص ارتودنسی بستگی دارد. هیچ روش واحدی وجود ندارد که برای همه افراد بهترین گزینه باشد، زیرا هر بیمار شرایط منحصربهفردی دارد و هر نوع ارتودنسی دندان مزایا و محدودیتهای خود را دارد.
برای پاسخ دقیق به این سوال، انواع مختلف ارتودنسی دندان را از نظر کاربرد، تاثیرگذاری، هزینه و راحتی مقایسه میکنیم.
ارتودنسی ثابت فلزی قویترین و دقیقترین روش اصلاح ناهنجاریهای دندانی و فکی است. این روش میتواند تقریبا تمامی مشکلات دندانها، از جمله شلوغی بیش از حد، فاصله زیاد، مشکلات شدید بایت و انحراف فکها را برطرف کند. از آنجا که این سیستم دائما روی دندانها قرار دارد و نیروی مداوم وارد میکند، تاثیرگذاری بالایی دارد و در درمانهای پیچیده بهترین گزینه محسوب میشود.
برای بیمارانی که نمیخواهند ظاهر لبخندشان تحت تاثیر درمان قرار بگیرد، ارتودنسی نامرئی بهترین گزینه است. الاینرهای شفاف تقریبا نامرئی هستند و در طول درمان تاثیری بر ظاهر بیمار ندارند.
نکته مهم: این روش برای مشکلات شدید دندانی مناسب نیست و نیاز به تعهد بالای بیمار در استفاده مداوم از پلاکها دارد.
ارتودنسی دیمون فشار کمتری به دندانها وارد میکند و میزان درد و ناراحتی را کاهش میدهد. در این روش، نیازی به کشهای ارتودنسی نیست که باعث اصطکاک و فشار زیاد روی دندانها میشوند.
نکته مهم: هزینه این روش بالاتر از ارتودنسی فلزی معمولی است و در برخی موارد تفاوت چشمگیری در نتیجه نهایی ایجاد نمیکند.
در سنین رشد، استفاده از ارتودنسی فانکشنال میتواند رشد فک را اصلاح کرده و از نیاز به جراحی در آینده جلوگیری کند. این روشها به ویژه در کودکانی که مشکلات بایت یا رشد نامتقارن فک دارند، موثر هستند.
نکته مهم: این روش نیاز به همکاری بیمار دارد و در بزرگسالی اثرگذاری آن کاهش مییابد.
در مقایسه با سایر روشها، ارتودنسی فلزی سنتی مقرونبهصرفهترین گزینه محسوب میشود. این روش علاوه بر هزینه کمتر، بالاترین میزان تاثیرگذاری را دارد و برای تمامی مشکلات دندانی قابل استفاده است.
نکته مهم: ظاهر فلزی آن ممکن است برای برخی بیماران ناخوشایند باشد.
انتخاب مناسبترین روش از بین انواع ارتودنسی دندان به فاکتورهای متعددی بستگی دارد که در ادامه بررسی میشوند.
نوع و شدت مشکل دندانی: مشکلات خفیف مانند فاصلههای کوچک بین دندانها ممکن است با الاینرهای شفاف اصلاح شوند، در حالی که ناهنجاریهای شدید مانند شلوغی زیاد یا مشکلات بایت نیاز به ارتودنسی ثابت فلزی یا حتی جراحی فک دارند.
سن بیمار: کودکان و نوجوانان که در مرحله رشد هستند، معمولا گزینههای بیشتری مانند ارتودنسی فانکشنال برای اصلاح ناهنجاریهای فکی دارند. در مقابل، بزرگسالان اغلب به ارتودنسی نامرئی یا براکتهای سرامیکی به دلیل مسائل زیبایی تمایل دارند.
سبک زندگی: افرادی که فعالیتهای اجتماعی زیادی دارند، ممکن است ارتودنسی نامرئی را ترجیح دهند. همچنین، ورزشکاران یا نوازندگان سازهای بادی بهتر است از براکتهای فلزی اجتناب کنند تا از آسیب احتمالی جلوگیری شود.
توقعات بیمار: برخی بیماران به دنبال درمان سریعتر هستند که در این صورت، ارتودنسی دیمون یا ارتودنسی کوتاهمدت ممکن است گزینه بهتری باشد. در مقابل، کسانی که به ظاهر دندانهای خود در طول درمان اهمیت زیادی میدهند، الاینرهای شفاف را انتخاب میکنند.
هزینه: هزینه یکی از مهمترین فاکتورها در انتخاب انواع ارتودنسی دندان است. ارتودنسی فلزی معمولا ارزانتر از روشهایی مانند الاینرهای شفاف یا براکتهای لینگوال است.
نظر متخصص ارتودنسی: در نهایت، تصمیمگیری نهایی باید بر اساس مشاوره با متخصص ارتودنسی انجام شود تا مناسبترین روش برای هر بیمار تعیین شود.
-
4 اردیبهشت 1404
کلوملا، بخش میانی بینی، به شکلها و ویژگیهای مختلفی تقسیم میشود و تغییرات ...
نفر این مقاله را مطالعه کردند.
-
28 فروردین 1404
هماتوم سپتوم بینی: تجمع خون بین تیغه و مخاط بینی در اثر ضربه، جراحی یا بیما ...
نفر این مقاله را مطالعه کردند.
ارتودنسی دیمون و ارتودنسی کوتاهمدت معمولا سریعتر از سایر روشها نتیجه میدهند. همچنین، شدت مشکل دندانی و میزان همکاری بیمار در کاهش مدت درمان نقش مهمی دارد.
ارتودنسی فلزی سنتی ارزانترین روش است. در مقابل، الاینرهای شفاف و براکتهای لینگوال گرانترین گزینهها محسوب میشوند، زیرا طراحی و ساخت آنها سفارشی و پیچیدهتر است.
الاینرهای شفاف (اینویزالاین) به دلیل متحرک بودن، تمیز کردن دندانها را آسانتر میکنند. در مقابل، براکتهای ثابت نیاز به رعایت دقیقتر بهداشت دهان دارند، زیرا احتمال تجمع پلاک و پوسیدگی دندان در اطراف براکتها بیشتر است.
ارتودنسی دیمون و الاینرهای شفاف کمترین میزان درد را دارند. براکتهای دیمون به دلیل کاهش اصطکاک، فشار ملایمتری وارد میکنند و الاینرهای شفاف نیز فاقد سیم و براکت هستند که باعث کاهش تحریک لثه و زخمهای داخل دهان میشود.
ارتودنسی ثابت فلزی بیشترین تاثیر را دارد. این روش برای اصلاح ناهنجاریهای شدید دندانی و فکی مناسب است و میتواند مشکلاتی مانند شلوغی شدید دندانها، نامرتبیهای پیچیده و مشکلات بایت را بهطور کامل اصلاح کند.
نظـــرات مخاطبـــان
امتیـــاز دهیـــد!
0