اسکار ابرو؛ چگونه جای زخم را دائمی محو کنیم؟
زهرا نوابی
نویسنده
فهرست محتوا
مطالعه12 دقیقه
آیا اسکار زخم ابرو میتواند بهطور کامل از بین برود؟ این سوالی است که بسیاری از افراد پس از آسیبدیدگی در ناحیه ابرو با آن مواجه میشوند. اسکار ابرو میتواند به دلایل مختلفی مانند بریدگی، سوختگی یا جراحی ایجاد شود و بسته به نوع آن، ظاهر و شدت متفاوتی داشته باشد. برخی از این زخمها خودبهخود کمرنگ میشوند، در حالی که برخی دیگر نیاز به درمان اسکار ابرو دارند تا اثرات آن کاهش یابد.
در این مقاله، به بررسی علت اسکار ابرو، انواع آن و روشهای درمانی موثر برای بهبود ظاهر این زخمها میپردازیم. در این مقاله هدف این است که با اطلاعات دقیق، بهترین راهکارها را برای مدیریت و کاهش اثر اسکار زخم ابرو ارائه دهیم.
علت اسکار ابرو چیست؟
اسکار زخم ابرو به دنبال آسیبهای پوستی در ناحیه ابرو ایجاد میشود و بسته به شدت و نوع آسیب، میتواند دائمی یا موقت باشد. زمانی که پوست در اثر یک زخم باز دچار آسیب میشود، بدن با فرایند ترمیم طبیعی خود تلاش میکند تا ناحیه آسیبدیده را بازسازی کند. اما در برخی موارد، این روند ترمیم بهدرستی انجام نمیشود و منجر به تشکیل اسکار ابرو میشود. در ادامه، به بررسی مهمترین عوامل ایجاد اسکار در ناحیه ابرو میپردازیم.
عمل جراحی
جراحیهای زیبایی یا درمانی که در ناحیه ابرو انجام میشوند، میتوانند باعث ایجاد اسکار زخم ابرو شوند. برخی از این جراحیها شامل لیفت ابرو، کاشت ابرو و برداشتن ضایعات پوستی مانند کیستها و تومورها هستند.
چرا جراحی باعث ایجاد اسکار ابرو میشود؟
در حین جراحی، برشهایی روی پوست ایجاد میشود که ممکن است بافت فیبروتیک(بافت فیبروتیک، یعنی زخم سفتی که بعد از جراحی یا آسیب ایجاد میشود. این بافت به دلیل ترمیم بدن ساخته میشود، اما گاهی باعث سفتی یا درد در محل زخم میشود.) در محل زخم تشکیل شود.
در برخی افراد، به دلیل ژنتیک، روند ترمیم زخم بهگونهای است که اسکارهای برجسته یا فرو رفته ایجاد میشود.
عفونت یا التهاب بعد از جراحی میتواند ترمیم زخم را مختل کرده و باعث ایجاد اسکار زخم ابرو شود.
پیشگیری: استفاده از بخیههای ظریف، مراقبت دقیق از زخم و رعایت توصیههای پزشکی میتواند احتمال ایجاد اسکار را کاهش دهد. همچنین، در صورت ایجاد اسکار ابرو، میتوان از روشهای درمان اسکار ابرو مانند کرمهای ترمیمکننده و لیزر استفاده کرد.
بریدگی در قسمت ابرو
یکی از شایعترین علتهای اسکار ابرو، بریدگی ناشی از تصادفات، ضربههای مستقیم یا حتی اصلاح نادرست ابرو است. این بریدگیها میتوانند به لایههای عمیق پوست نفوذ کنند و باعث ایجاد زخمهایی شوند که بهدرستی ترمیم نمیشوند.
چرا بریدگی منجر به اسکار زخم ابرو میشود؟
اگر بریدگی عمیق باشد، لایههای مختلف پوست و حتی فولیکولهای مو آسیب میبینند و ممکن است رشد مجدد مو در آن ناحیه متوقف شود.
در برخی موارد، به دلیل عدم رسیدگی صحیح یا ایجاد عفونت، روند بهبود زخم مختل و باعث تشکیل اسکار زخم ابرو میشود.
افرادی که پوست حساستری دارند، بیشتر در معرض این مشکل قرار دارند.
پیشگیری: شستشوی سریع زخم، استفاده از چسبهای مخصوص زخم و در صورت نیاز، مراجعه به پزشک برای بخیه زدن میتواند از ایجاد اسکار جلوگیری کند. همچنین، برای درمان اسکار ابرو، میتوان از روشهایی مانند تزریق فیلر، میکرونیدلینگ و لیزر استفاده کرد.
سوختگی
سوختگی در ناحیه ابرو یکی از جدیترین آسیبهایی است که میتواند باعث ایجاد اسکار زخم ابرو شود. بسته به شدت سوختگی، پوست ممکن است تغییر رنگ داده، نازک شود یا حتی دچار انقباض شود که موجب بدشکلی در ناحیه ابرو خواهد شد.
چرا سوختگی باعث اسکار ابرو میشود؟
در سوختگیهای سطحی، پوست بهتدریج بازسازی میشود، اما در سوختگیهای عمیق، لایههای مختلف پوست و حتی فولیکولهای مو از بین میروند.
سوختگی میتواند باعث ایجاد اسکار انقباضی شود، که در آن پوست جمع و تغییر شکل پیدا میکند.
در برخی موارد، سوختگی منجر به از بین رفتن دائمی موهای ابرو می شود و ناحیهای بدون مو ایجاد میکند.
پیشگیری: اجتناب از تماس مستقیم پوست با منابع حرارتی شدید، استفاده از کرمهای ضدآفتاب برای محافظت از پوست در برابر سوختگی ناشی از آفتاب و درمان سریع سوختگی با روشهای پزشکی میتواند از تشکیل اسکار زخم ابرو جلوگیری کند. برای درمان اسکار ابرو ناشی از سوختگی، از روشهایی مانند جراحی ترمیمی، تزریق چربی و لیزر استفاده میشود.
انواع اسکار ابرو
پس از بررسی علت اسکار ابرو، حالا باید بدانیم که همهی اسکارها یکسان نیستند. بسته به شدت آسیب، نحوهی ترمیم پوست و واکنش بدن، انواع مختلفی از اسکار زخم ابرو ایجاد میشود. هر نوع اسکار ویژگیهای خاص خود را دارد و روشهای درمان اسکار ابرو نیز بر اساس نوع آن متفاوت خواهد بود. در ادامه، به چهار نوع رایج اسکار ابرو میپردازیم.
اسکار آتروفیک
اسکار آتروفیک زمانی ایجاد میشود که تولید کلاژن در محل زخم به میزان کافی انجام نشود و باعث فرو رفتگی پوست در ناحیهی ابرو شود. این نوع اسکار معمولا بهصورت حفرههای کوچک یا گودرفتگی در پوست دیده میشود.
ویژگیهای اسکار آتروفیک:
- سطح پوست در ناحیه اسکار پایینتر از سطح پوست سالم اطراف است.
- معمولا در اثر زخمهای عمیق، عفونت یا التهاب شدید ایجاد میشود.
- ممکن است همراه با از بین رفتن فولیکولهای مو باشد، که در این صورت رشد مجدد موهای ابرو در آن ناحیه متوقف میشود.
روشهای درمان اسکار ابرو از نوع آتروفیک:
تزریق فیلر (ژل): پر کردن فرو رفتگیها و بازگرداندن سطح پوست به حالت طبیعی.
میکرونیدلینگ: تحریک تولید کلاژن برای بازسازی پوست.
تزریق چربی: استفاده از چربی بدن خود فرد برای بهبود ظاهر اسکار.
اسکار هایپرتروفیک
اسکار هایپرتروفیک زمانی ایجاد میشود که بدن در طی روند ترمیم، مقدار زیادی کلاژن تولید کند و زخم بهصورت یک بافت برجسته و ضخیم در همان محل زخم اولیه باقی بماند. این نوع اسکار معمولا قرمز یا صورتیرنگ است و میتواند همراه با خارش یا حساسیت باشد.
ویژگیهای اسکار هایپرتروفیک:
- معمولا طی چند ماه پس از ایجاد زخم شکل میگیرد.
- بر خلاف اسکار کلوئیدی، رشد آن محدود به ناحیه زخم اصلی است.
- در برخی موارد، با گذشت زمان ممکن است کوچکتر و نرمتر شود.
روشهای درمان اسکار ابرو از نوع هایپرتروفیک:
تزریق استروئید: کاهش التهاب و کنترل رشد بیش از حد بافت اسکار.
لیزر درمانی: کاهش ضخامت و تغییر رنگ اسکار.
جراحی ترمیمی: در موارد شدید، میتوان با جراحی، بافت اضافه را برداشت.
کلوئید
اسکار کلوئیدی نوعی از اسکار است که برخلاف اسکار هایپرتروفیک، بیش از حد رشد میکند و از مرزهای زخم اصلی فراتر میرود. این نوع اسکار بیشتر در افرادی که پوست تیره دارند دیده میشود و ممکن است همراه با خارش، درد یا حساسیت باشد.
ویژگیهای اسکار کلوئیدی:
- برجسته، ضخیم و دارای رنگ قرمز یا بنفش.
- رشد آن فراتر از ناحیه زخم اصلی ادامه پیدا میکند.
- در برخی موارد، ممکن است بهطور خودبهخود بزرگتر شود.
روشهای درمان اسکار ابرو از نوع کلوئید:
تزریق استروئید: کاهش اندازه اسکار و جلوگیری از رشد آن.
فشار درمانی: استفاده از پانسمانهای مخصوص برای کنترل رشد اسکار.
سرما درمانی: فریز کردن بافت اسکار برای جلوگیری از رشد بیشتر.
لیزر درمانی: کاهش اندازه و تغییر رنگ اسکار.
اسکار انقباضی
اسکار انقباضی زمانی ایجاد میشود که پوست به دلیل سوختگی شدید یا زخمهای عمیق، بیش از حد منقبض شده و باعث ایجاد محدودیت در حرکت آن ناحیه شود. این نوع اسکار در موارد شدید میتواند عملکرد طبیعی پوست را مختل کند.
ویژگیهای اسکار انقباضی:
- معمولا در اثر سوختگی ایجاد میشود.
- باعث سفتی و کشیدگی پوست در ناحیه آسیبدیده میشود.
- ممکن است موجب محدودیت حرکت در ناحیه ابرو یا پلک شود.
روشهای درمان اسکار ابرو از نوع انقباضی:
جراحی پلاستیک: در موارد شدید، برای آزادسازی پوست منقبضشده.
تزریق چربی: کمک به نرمتر شدن و افزایش انعطافپذیری پوست.
فیزیوتراپی و ماساژ درمانی: در موارد خفیفتر، برای افزایش انعطافپذیری پوست.
درمان اسکار ابرو
پس از شناخت علت اسکار ابرو و انواع آن، اکنون به سراغ مهمترین بخش میرویم: درمان اسکار ابرو. روشهای درمانی به نوع و شدت اسکار زخم ابرو متفاوت هستند. برخی از اسکارها با درمانهای ساده و موضعی قابل بهبود هستند، در حالی که برخی دیگر نیاز به روشهای پیشرفتهتری مانند لیزر یا جراحی دارند. در این بخش، موثرترین روشهای درمان اسکار ابرو را بررسی میکنیم.
کرمها و پمادهای موضعی
در مواردی که اسکار زخم ابرو سطحی باشد، استفاده از کرمها و پمادهای مخصوص میتواند به بهبود ظاهر زخم کمک کند. این محصولات معمولا حاوی ترکیباتی هستند که باعث کاهش التهاب، افزایش تولید کلاژن و نرمتر شدن بافت اسکار میشوند.
موثرترین کرمها و پمادهای درمان اسکار ابرو:
ژلهای سیلیکونی: ژل سیکالفیت به کاهش قرمزی و نرم شدن اسکار کمک میکنند.
کرمهای حاوی ویتامین E: به افزایش انعطافپذیری پوست و کاهش خشکی اسکار کمک میکند.
پمادهای حاوی استروئید: در موارد اسکار هایپرتروفیک یا کلوئیدی برای کاهش التهاب و جلوگیری از رشد بیش از حد بافت زخم تجویز میشود.
نکته: استفادهی منظم از کرمهای ترمیمکننده، همراه با ماساژ ملایم روی اسکار، میتواند تاثیر بهتری داشته باشد. بااینحال، این روشها معمولا روی اسکارهای عمیق و انقباضی تاثیر کمتری دارند.
تزریق چربی
تزریق چربی یکی از روشهای موثر برای درمان اسکار ابرو از نوع آتروفیک (فرو رفته) است. در این روش، چربی از بدن خود فرد گرفته شده و به ناحیهی اسکار تزریق میشود تا گودی ناشی از اسکار زخم ابرو پر شده و ظاهر طبیعیتری پیدا کند.
مزایای تزریق چربی در درمان اسکار ابرو:
- پر کردن نواحی فرو رفته و بازگرداندن حجم ازدسترفته.
- تحریک تولید کلاژن و بهبود کیفیت پوست.
- ماندگاری نسبتا طولانی در مقایسه با برخی روشهای دیگر.
محدودیتها:
- تاثیر آن ممکن است نیاز به چند جلسه تزریق داشته باشد.
- در موارد اسکارهای برجسته یا انقباضی، این روش چندان موثر نیست.
تزریق فیلر (ژل)
تزریق فیلر یکی دیگر از روشهای رایج برای درمان اسکار ابرو است که مشابه تزریق چربی عمل میکند. در این روش، موادی مانند اسید هیالورونیک یا کلاژن به ناحیهی اسکار تزریق میشود تا ظاهر زخم بهبود یابد.
مزایای تزریق فیلر در درمان اسکار زخم ابرو:
- اثر فوری و قابل مشاهده پس از تزریق.
- بهبود بافت اسکار و کاهش تیرگی یا فرورفتگی.
- غیرتهاجمی و بدون نیاز به جراحی.
محدودیتها:
- اثر آن موقتی است (معمولا بین ۶ ماه تا یک سال) و نیاز به تزریق مجدد دارد.
- در اسکارهای برجسته و سفت تاثیر زیادی ندارد.
لیزر
لیزر درمانی یکی از پیشرفتهترین روشهای درمان اسکار ابرو است که با هدف کاهش قرمزی، بهبود بافت و افزایش تولید کلاژن در ناحیه اسکار انجام میشود. انواع مختلفی از لیزرها برای درمان اسکار زخم ابرو استفاده میشود، از جمله لیزر فرکشنال CO2 و لیزر PDL.
مزایای لیزر در درمان اسکار ابرو:
- کاهش ضخامت و ناهماهنگی سطح اسکار.
- روشنتر شدن رنگ اسکار و کاهش تیرگی آن.
- تحریک تولید سلولهای جدید و بهبود بافت پوست.
محدودیتها:
- ممکن است به چندین جلسه درمان نیاز باشد.
- در برخی موارد، ممکن است بعد از لیزر، پوست دچار التهاب یا قرمزی موقت شود.
- هزینه نسبتا بالاتری در مقایسه با روشهای دیگر دارد.
جراحی
در مواردی که اسکار زخم ابرو شدید باشد و با روشهای دیگر بهبود پیدا نکند، جراحی ترمیمی گزینهای موثر برای درمان اسکار ابرو محسوب میشود. در این روش، پزشک با تکنیکهای مختلف، بافت اسکار را برداشته یا اصلاح میکند تا ظاهری طبیعیتر ایجاد شود.
انواع روشهای جراحی برای درمان اسکار ابرو:
جراحی برداشتن اسکار: حذف بافت زخم و دوخت دقیق پوست برای کاهش جای اسکار.
پیوند پوست: در مواردی که اسکار گسترده باشد، ممکن است از پوست نواحی دیگر بدن برای جایگزینی بافت آسیبدیده استفاده شود.
محدودیتها:
- نیاز به دورهی بهبودی دارد.
- در برخی موارد، ممکن است اسکار جدیدی ایجاد شود، بنابراین باید توسط پزشک متخصص انجام شود.
به طور کلی، روشهای درمان اسکار ابرو به نوع و شدت زخم بستگی دارند. برای اسکارهای سطحی، کرمهای ترمیمکننده و لیزر گزینههای مناسبی هستند، در حالی که برای اسکارهای عمیق، روشهایی مانند تزریق چربی، فیلر و جراحی میتوانند تاثیر بیشتری داشته باشند. انتخاب بهترین روش باید با مشورت پزشک متخصص انجام شود.