تفاوت پیکرتراشی و لیپوماتیک؛ کدام روش برای فرم‌دهی بهتر است؟

شاید شما هم در اطرافیانتان کسانی را دیده باشید که بعد از انجام یک عمل، اندامی به شکل ساعت شنی پیدا کرده‌اند. وقتی از آن‌ها می‌پرسید چه عملی انجام داده‌اند، احتمالاً می‌گویند پیکرتراشی یا در مواردی جواب می‌دهند: لیپو. این اتفاق یک تصور نادرست را در میان مردم به وجود آورده است. به گونه‌ای که گمان می‌شود پیکرتراشی یک روش خاص و مجزا نسبت به لیپوماتیک است. حقیقت این است که پیکرتراشی یک عنوان کلی برای مجموعه روش‌هایی است که طی آن چربی‌های اضافه و گاه پوست‌های آویزان برداشته شده و فرم دلخواه در بدن ایجاد می‌گردد. حتی نوعی از پیکرتراشی وجود دارد که با آن می‌توان عضلات شکمی را ترمیم، سفت و تقویت نمود.
 

لیپوماتیک نیز یکی دیگر از انواع پیکرتراشی است که تنها روی فرم دهی بدن از طریق حذف چربی‌های موضعی تمرکز دارد. این جراحی کم‌تهاجمی است، در حالی که سایر روش‌های پیکرتراشی می‌توانند در طیف گسترده‌ای، از درمان غیرتهاجمی گرفته تا کاملاً تهاجمی جای گیرند. همچنین دیگر فرق لیپوماتیک با پیکر تراشی در طول دوره نقاهت است. لیپوماتیک دوره نقاهت 1 الی 2 هفته‌ای دارد که نسبتاً کوتاه به شمار می‌آید. در حالی که دوران ریکاوری و نقاهت در سایر روش‌های پیکرتراشی بسته به نوع متد اجرایی، متفاوت است. برای آنکه دریابید از میان پیکر تراشی یا لیپوماتیک کدامیک را باید انتخاب کنید، شما را به مطالعه ادامه این مطلب دعوت می‌نماییم.

 

پیکرتراشی چیست و چه نتیجه‌ای به همراه دارد؟
 

پیکرتراشی یک مفهوم کلی است که به تمامی روش‌های تهاجمی و غیرتهاجمی برای حذف چربی‌ها و فرم‌دهی به بدن اطلاق می‌گردد. متدهای به کار گرفته شده برای پیکرتراشی بسیار متنوع هستند. اما همگی آن‌ها را می‌توان در دو دسته کلی مبتنی بر جراحی و بدون نیاز به برش و جراحی گروه‌بندی نمود. پیکرتراشی در ابتدا با روشی موسوم به لیپوساکشن رواج پیدا کرد. این روش با ایجاد برش جراحی، وارد کردن یک لوله به اسم کانولا به بدن و بیرون کشیدن چربی‌ها با مکش همراه است. در آخر محل برش‌های جراحی که نهایتاً تا 6 میلی‌متر هستند، بخیه زده می‌شوند.
 

اما امروزه به کمک تکنولوژی‌های روز، لیپوساکشن با دستگاه‌های دقیق‌تری نیز قابل انجام است. این دستگاه‌ها کمتر به بافت‌های چربی آسیب می‌زنند. در نتیجه سلول‌های چربی زنده و سالم بیرون کشیده می‌شوند. برای همین می‌توان از آن‌ها به جای ژل و فیلر جهت پر کردن باسن، سینه، صورت و غیره استفاده نمود. این روش‌ها بسته به نوع دستگاه مورد استفاده، لیپوماتیک، لیپوست، اولترازد، بادی جت یا واترجت نام دارند.
 

یکی دیگر از روش‌های پیکرتراشی که با جراحی همراه است، ابدومینوپلاستی است. این روش گسترده‌ترین جراحی پیکرتراشی به شمار می‌آید. زیرا در برخی از انواع ابدومینوپلاستی، برش‌های جراحی به قدری طویل است که حتی ممکن است دور تا دور شکم، پهلو و کمر را دربرگیرد. ابدومینوپلاستی تنها در همین نواحی اجرا می‌گردد و اصطلاح پیکرتراشی بیش از همه برازنده آن است. چون در هیچ یک از انواع پیکرتراشی، چربی‌ها تا این اندازه دقیقاً «تراشیده» نمی‌شوند. در ابدومینوپلاستی پوست ناحیه تحت جراحی، کاملاً کنار زده می‌شود. آنگاه چربی‌ها با تیغ جراحی یا کاتر حرارتی برداشته می‌شوند. در این روش حتی می‌توان پوست‌های اضافه شکم را برداشت یا عضلات شکمی را سفت و تقویت کرد.
 

سایر روش‌های پیکرتراشی بی‌نیاز از جراحی هستند. کریولیپولیز، لیپولیز لیزری، لیپولیز تزریقی و لیپولیز رادیوفرکانسی از آن جمله‌اند. در این روش‌ها با استفاده از دستگاه‌هایی که تکنولوژی مخصوص دارند، سلول‌های چربی همان‌طور که در زیر پوست هستند، با اعمال حرارت، سرمای زیاد یا امواج صوتی، می‌میرند. آنگاه سیستم لنفاوی بدن ظرف 2 الی 3 ماه به تدریج آن‌ها را به صورت طبیعی از بدن دفع می‌کند.
 

بسیاری از افراد پیکرتراشی را با لیپوساکشن سنتی یا مثلاً ابدومینوپلاستی اشتباه می‌گیرند. در حالی که هر کدام از این‌ها تنها یکی از انواع پیکر تراشی هستند. تمامی متدهای پیکرتراشی، کمک می‌کنند تا چربی‌هایی که به شیوه‌های معمول، همچون ورزش از بین نمی‌روند، از بدن خارج شوند. بنابراین پیکرتراشی نمی‌تواند تاثیر جامعی بر کل بدن داشته باشد و باعث لاغری شود. تنها با کار بر روی یک یا چند ناحیه خاص، چربی‌های همان منطقه را آب می‌کند. این امر موجب می‌گردد تا مثلاً سایز دور کمر کاهش یابد، شکم تخت شود یا چربی پهلوها از بین رفته و بدن به شکل ساعت شنی درآید.

 

لیپوماتیک چیست و چه نتیجه‌ای به همراه دارد؟
 

لیپوماتیک از پیکرتراشی مجزا نیست؛ در عین حال این دو اصطلاح دقیقاً به یک معنی هم نیستند. لیپوماتیک یکی از روش‌های تهاجمی پیکرتراشی و نسخه‌ای پیشرفته‌تر و کم‌عارضه‌تر از لیپوساکشن سنتی است. در این روش از یک دستگاه ویژه کمک گرفته می‌شود که با فناوری ارتعاشی، چربی‌ها را بدون آسیب به بافت‌های اطرافشان استخراج می‌نماید. می‌توان گفت لیپوماتیک دقیق‌ترین شیوه پیکرتراشی است که کمک می‌کند انحناهای ظریفی در اندام‌ها ایجاد گردد. تاثیرگذاری لیپوماتیک از نظر کاهش حجم چربی‌ها نسبت به پیکرتراشی‌های بدون جراحی بیشتر؛ اما در مقایسه با لیپوساکشن یا ابدومینوپلاستی کمتر است.

 

 

تفاوت‌های اصلی بین پیکرتراشی و لیپوماتیک
 

روش انجام پیکرتراشی و لیپوماتیک
 

همان‌طور که اشاره کردیم، پیکرتراشی یک مفهوم کلی شامل روش‌های مختلف جهت حذف چربی و فرم‌دهی بدن است. در حالی که لیپوماتیک یک روش خاص برای حذف چربی با بهره‌گیری از تکنیک ارتعاشی است. روش‌های ابدومینوپلاستی و لیپوساکشن سنتی که در پیکرتراشی به کار گرفته می‌شوند، عمدتاً نیازمند بی‌هوشی عمومی هستند. اما لیپوماتیک دارای برش‌های جراحی کوچک‌‌تر، جای زخم و بخیه‌های کمتری است. از آنجا که این روش آسیب کمتری به بافت‌ها می‌زند، با درد کمتری نیز همراه است. بنابراین برای انجام عمل پیکرتراشی به شیوه لیپوماتیک، تنها استفاده از بی‌حسی موضعی کفایت می‌کند.
 

تفاوت در تهاجمی بودن
 

در لیپوساکشن سنتی، برش‌های جراحی بزرگ‌تری نسبت به لیپوماتیک ایجاد می‌گردد. زیرا لوله کانولایی که در لیپوساکشن وارد بدن می‌شود، ضخامت بیشتری دارد. از طرفی دقت مکش چربی در لیپوساکشن سنتی پایین است. امکان دارد حین ضربه زدن به چربی‌ها با کانولا و بیرون کشیدن آن‌ها، تاحدودی به بافت‌های کناری آسیب وارد شود. ابدومینوپلاستی هم که با بیشترین میزان تهاجم به بافت‌های چربی، پوستی و عضلانی همراه است. بنابراین لیپوماتیک نسبت به این دسته از شیوه‌های پیکرتراشی با تهاجم کمتری همراه است. تکنولوژی به کار برده شده در لیپوماتیک به شکلی است که کانولای در حال ارتعاش به محض رسیدن به بافت‌های غیر چربی، غیر فعال می‌شود. به این ترتیب هیچ آسیبی به بافت‌های کناری وارد نخواهد شد.
 

اما متدهای پیکرتراشی غیر جراحی، حتی از لیپوماتیک هم کم‌تهاجمی‌تر هستند. روش‌های مختلف لیپولیز به قدری بدون درد و آسیب هستند که نیازی به بی‌حسی ندارند. بعد از هر جلسه پیکرتراشی با استفاده از این روش‌ها، فرد می‌تواند بلافاصله به زندگی روزمره خود بازگردد. اما به تبع کم‌تهاجمی‌تر بودن، اثرگذاری آن‌ها نیز نسبت به لیپوماتیک یا سایر روش‌های پیکر تراشی کمتر است.
 

تعداد جلسات مورد نیاز
 

عمل پیکرتراشی با لیپوماتیک، طی یک جلسه انجام می‌شود. لیپوساکشن سنتی، ابدومینوپلاستی، لیپوست و اولترازد نیز به همین صورت هستند. در صورتی که احساس کنید تاثیر لیپوماتیک برای شما به میزان مطلوب نبوده، ممکن است بخواهید یک بار دیگر عمل را تکرار کنید. اما روش‌های غیر جراحی پیکرتراشی شامل انواع لیپولیز، مثل لیزر موهای زائد، به چند جلسه مراجعه نیاز دارند. در این روش‌ها معمولاً برای نتیجه‌گیری رضایت‌بخش لازم است 3 تا 6 بار به کلینیک زیبایی مراجعه داشته باشید.
 

تفاوت در ناحیه تحت درمان
 

اکثر روش‌های پیکرتراشی برای تمامی نواحی بدن کاربرد دارند. برای نمونه می‌توان جهت از بین بردن چربی‌های شکمی، پهلو، ران، باسن، بازو و حتی صورت و غبغب از آن‌ها بهره برد. با این وجود روشی مثل ابدومینوپلاستی تنها مخصوص چربی‌های ناحیه میان‌تنه یعنی شکم، پهلو و دور کمر است. از میان همه این متدها، لیپوماتیک به دلیل دقت بالایی که در حذف چربی‌ها دارد، برای استفاده در نواحی حساس و کوچک همچون سینه، غبغب و صورت مناسب‌تر است.
 

مزایا و معایب پیکرتراشی
 

مزایا و معایب پیکرتراشی بسته به تکنیک انتخابی، متفاوت خواهد بود. اما به طور کلی می‌توان ویژگی‌های مثبت زیر را برای آن برشمرد:
 

• کاهش چربی‌های موضعی مقاوم
   
• اصلاح فرم بدن و بهبود تناسب اندام
   
• نتیجه‌گیری سریع به ویژه در روش‌های تهاجمی
   
• امکان بهره‌گیری از روش‌های غیر تهاجمی با نقاهت خیلی کم
   
• احتمال پایین برگشت‌پذیری چربی‌ها در صورت حفظ وزن
   

با این وجود باید معایب زیر را هم برای آن در نظر داشت:
 

• عدم تاثیر در کاهش وزن کلی و نامناسب بودن برای افرادی با اضافه وزن بالا
   
• احتمال بروز عوارض ناشی از جراحی و بی‌هوشی در روش‌های تهاجمی‌تر
   
• نیاز به مراقبت بعد از عمل از جمله پوشیدن گن‌های مخصوص تا مدتی بعد از آن
   
• احتمال افتادگی پوست در روش‌هایی همچون لیپوساکشن سنتی
   

مزایا و معایب لیپوماتیک
 

به کارگیری ارتعاشات و حرکات دورانی 360 درجه در کانولای لیپوماتیک، مزیت‌های زیر را در این تکنیک به دنبال داشته است:
 

• امکان حذف یکنواخت چربی‌ها بدون ایجاد برجستگی یا فرورفتگی در زیر پوست
   
• عدم آسیب به عروق خونی و بافت‌های اطراف
   
• کبودی، تورم و درد کمتر نسبت به سایر روش‌های تهاجمی پیکرتراشی
   
• تحریک پوست به کلاژن‌سازی با ویبریشن و لیفت جزئی پوست
   
• حفظ سلامت و کیفیت بالای چربی‌های استخراجی برای استفاده مجدد به عنوان فیلر
   
• عدم نیاز به بی‌هوشی
   
• عدم بروز عوارضی همچون آمبولی چربی که در لیپوساکشن سنتی احتمال آن وجود دارد
   

در کنار این ویژگی‌های مثبت، لیپوماتیک نیز مانند هر جراحی زیبایی معایبی دارد:
 

• مناسب نبودن برای افرادی با اضافه وزن بالا
   
• نیاز به استفاده از گن تا چند هفته بعد از عمل
   
• ظاهر شدن تدریجی نتیجه نهایی عمل تا 3 الی 6 ماه بعد
   
• احتمال شل شدن پوست در صورت عدم برخورداری از خاصیت ارتجاعی کافی
   
• گران‌تر بودن نسبت به روش‌هایی همچون لیپوساکشن سنتی
   

اختلاف در عوارض
 

در روش‌هایی همچون لیپوساکشن یا ابدومینوپلاستی، خطراتی از جمله عفونت و آمبولی چربی وجود دارد. به ویژه اگر بیشتر از میزان مجاز در هر عمل، چربی از بدن خارج شود. این روش‌ها با درد، کبودی، تورم و حتی احتمال خونریزی در محل زخم‌ها همراه هستند. در حالی که این عوارض در لیپوماتیک به حداقل می‌رسد و خطراتی همچون عفونت و آمبولی تقریباً وجود ندارد. با این حال روش‌های پیکرتراشی بدون جراحی، از لیپوماتیک نیز کم‌خطرتر بوده و تنها با کمی قرمزی و تورم بعد از هر جلسه یا احساس درد و سوزش خفیف حین جلسه درمانی همراهند.
 

مقایسه نتایج پیکرتراشی و لیپوماتیک
 

در لیپوساکشن سنتی می‌توان تا حدود 5 لیتر چربی را از بدن خارج کرد. در لیپوماتیک نیز برداشتن همین مقدار چربی یا کمی کمتر مجاز است. با توجه به بیشتر بودن حجم چربی قابل استخراج در لیپوساکشن و ابدومینوپلاستی، تغییرات چشم‌گیرتری بعد از آن‌ها به وجود می‌آید. اما امکان ایجاد انحناهای ظریف و فرم‌دهی بیشتر با لیپوماتیک وجود دارد. با کمک تکنیک‌های دیگری چون لیپولیز، اولترازد یا واترجت نهایتاً می‌توان تا 40 درصد از چربی‌های انباشته‌شده در هر ناحیه را از بین برد. بنابراین نتایج آن‌ها نسبت به لیپوماتیک جزئی‌تر است.
 

از نظر ماندگاری نتایج نیز در صورت رعایت سبک زندگی سالم و ثابت ماندن وزن، روش‌های تهاجمی‌تر بهتر هستند. تعدادی از این روش‌ها از جمله اولترازد، لیپولیز رادیوفرکانسی، کریولیپولیز و همچنین لیپوماتیک با تحریک کلاژن‌سازی باعث لیفت و بهبود کیفیت پوست هم می‌شوند. لیپوساکشن چنین تاثیری ندارد و حتی ممکن است منجر به تشدید افتادگی پوست گردد. اما ابدومینوپلاستی تنها متدی است که می‌تواند بیشترین تاثیر را در کشیدن پوست و رفع کامل افتادگی پوستی داشته باشد. اگر بخواهید جراح می‌تواند در ابدومینوپلاستی کیفیت بافت عضلات شکمتان را هم بهبود ببخشد.
 

هزینه‌ها
 

هزینه جلسات لیپولیز در مقایسه با جراحی‌های پیکرتراشی بسیار کمتر است. قیمت عمل‌های پیکرتراشی بستگی زیادی به ناحیه تحت درمان، شرایط انباشت چربی‌ها و پیچیدگی عمل دارد. برای نمونه ابدومینوپلاستی (البته بسته به نوع ابدومینوپلاستی) به دلیل پیچیدگی زیاد، از پیکرتراشی‌های گران به شمار می‌آید. لیپوماتیک هم به خاطر بهره‌گیری از دستگاه‌هایی با تکنولوژی ویژه، هزینه نسبتاً بالایی دارد. به علت متفاوت بودن دستگاه لیپوماتیک، پزشک باید مهارت بیشتری را برای استفاده از آن به کار بگیرد. بنابراین این نکته نیز بر بالاتر بودن قیمت لیپوماتیک نسبت به لیپوساکشن سنتی اثر دارد.

 

چطور بین لیپوماتیک و پیکرتراشی بهترین گزینه را انتخاب کنیم
 

انتخاب روش مناسب پیکرتراشی بستگی به این دارد که دنبال چه تغییراتی در فرم بدن خود هستید. اگر می‌خواهید تغییرات قابل توجهی داشته باشید، لیپوساکشن سنتی بهتر از لیپوماتیک جواب می‌دهد. در صورتی که علاوه بر چربی موضعی در ناحیه شکم، به دلیل کاهش وزن یا زایمان در این ناحیه پوست‌های شل و آویزان هم دارید، ابدومینوپلاستی انتخاب بهتری است. اگر با جراحی موافق نیستید، می‌توانید به چند جلسه لیپولیز تزریقی، لیزری، رادیوفرکانسی یا کرایولیپولیز بیندیشید. اما اگر چربی بیشتری برای استخراج دارید، می‌خواهید کمی هم پوستتان لیفت و صاف شود و بیشتر به اندام‌هایتان انحنا بدهید، لیپوماتیک بهترین انتخاب برای شماست.